Zure regen waarderen

Ik vind het mooi, die opleving van aandacht voor zure regen. Op Facebook, op Twitter en zelfs bij Nieuwsuur kwam het langs (looking at you, #FactFreeThierry). Zure regen is overal. En dat is goed.

Even ons nationale geheugen opfrissen: wat is zure regen ook alweer? Het zal niet verbazen, de historie van ‘zure regen’ is lang. Al in de 17e eeuw was het fenomeen bekend en sinds de Industriële Revolutie (eind 18e eeuw) is het bekend dat de vervuiling uit de industrie zure regen veroorzaakt. Uiteraard was het pas veel later dat het probleem bij het grote publiek bekend werd: in de jaren 70 van vorige eeuw.

Het probleem is eenvoudig: de uitstoot van zwaveldioxide, stikstofoxiden, ammoniak en andere vervuiling lost op in regenwolken, brengt de pH waarde van het regenwater omlaag en slaat zo als zure regen neer op onze aardbol. De gevolgen laten zich raden: ecosystemen raken verstoord, planten leggen het loodje, biodiversiteit gaat eraan en … kalkstenen gebouwen en bouwwerken van metaal raken aangetast en gaan sneller roesten.

Vanwaar die aandacht dan?

En waarom is zure regen dan ineens vol onder de aandacht? Ja, dat is eigenlijk eenvoudig: de wetenschapsontkennende politieke partijen noemen zure regen een ‘hoax’, onzin. Want je hoort er niets meer van.

Uiteraard papegaaien hun trouwe volgelingen het ongegeneerd na.

Het mag duidelijk zijn dat zulke politici erg hard hun best doen om aan opzettelijk geheugenverlies te lijden.

En na zure regen is nu klimaatverandering ‘de volgende hoax’. Hardoplachen, zou MENEERDEGREEF zeggen.

Zure regen is een fantastisch voorbeeld!

De hernieuwde aandacht voor zure regen is fantastisch, het is een prachtvoorbeeld in het ‘dossier klimaatverandering’.

Waarom?

Het heeft ‘even’ geduurd voordat de wetenschap omtrent zure regen op de politieke agenda stond, er waren tientallen jaren van gedegen onderzoek en overtuiging van politici voor nodig. De politiek toonde echter weinig interesse. Dat is herkenbaar. Vanuit de industrie en politieke partijen werd er voortdurend twijfel gezaaid. Ook herkenbaar. En uiteindelijk waren de bewijzen zo overweldigend, dat de politiek er iets mee moest. Alweer herkenbaar!

En dus kwam er wereldwijd beleid om zure regen tegen te gaan, in 1985 werd het Helsinki Protocol ondertekend, in 1991 de Air Quality Agreement. Zwavel-uitstoot en andere schadelijke stoffen moesten worden teruggedrongen. Hoe dan? Nou, met dwang natuurlijk:

  • technologische maatregelen om schadelijke uitstoot tegen te gaan werden verplicht voor de industrie
  • nieuwe technieken in elektriciteitscentrales zorgen voor minder schadelijke uitstoot
  • het zwaar vervuilende zwavel werd op voorhand uit brandstoffen gehaald en om de schadelijk uitstoot van voertuigen terug te dringen, werden auto’s voorzien van katalysatoren

In 2010 kwam de evaluatie over 30 jaar anti-zure-regen beleid. Ook al zijn we er nog lang niet, er zijn enorme stappen gezet.

En daarom is het aanhalen van zure regen door voorgenoemde politieke partijen zo mooi! Enerzijds laat het de onwil zien van deze wegkijkende partijen en anderzijds de prachtige resultaten van partijen die wetenschap omarmen en zich inzetten voor internationale samenwerking. De waarheid achterhaalt je wel.

Zure regen is een succesverhaal. En dat vind ik mooi.

Dit stuk is ook te lezen op Joop.nl, de opiniesite van BNNVARA en op Sargasso.nl, Nederlands oudste weblog.

Vind je dit artikel de moeite waard? Deel het dan!Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *