Na de zoveelste berichten over de verwevenheid tussen extreemrechtse bewegingen en politieke partij Forum voor Democratie is de meest gehoorde smoes: “je kan toch geen 80.000 leden screenen?”
Daar ben ik het wel mee eens.
Lees verderNa de zoveelste berichten over de verwevenheid tussen extreemrechtse bewegingen en politieke partij Forum voor Democratie is de meest gehoorde smoes: “je kan toch geen 80.000 leden screenen?”
Daar ben ik het wel mee eens.
Lees verderIk werd laatst herinnerd aan de “Sam Vines theorie van sociaaleconomische onrechtvaardigheid”. Dit idee, opgeschreven door fantasy-schrijver Terry Pratchett in 1993, werd als volgt uitgelegd door het personage van stadswacht Sam Vines: “Rijken zijn rijk omdat ze minder geld hoeven uit te geven. Pak schoenen. Een goed paar schoenen kost 50 dollar. Als je die niet kan betalen, koop je schoenen voor 10 dollar die het ook wel doen. Maar het dure paar schoenen houdt je voeten 10 jaar droog, terwijl een goedkoop paar, na een jaar vervangen moet worden. Na 10 jaar heb je dus 100 dollar aan schoenen besteed, en had je nog af en toe natte voeten ook.”
In het kort: mensen met geld, besparen geld.
Lees verderNu het stof van de verkiezingen is neergedaald en we weer vooruit gaan, is het misschien leuk om even stil te staan bij een veelgebruikt argument. We hebben de afgelopen weken en maanden kunnen zien, dat zelfs partijen die doorgaans niet zo veel op hebben met “groen doen”, ineens een voorliefde voor vogelbescherming tonen. Mooi.
Lees verderMet enige regelmaat hoor je mensen zeggen dat zus en zo niet uit te leggen valt. We horen het zelfs uit de monden van politici. En dat is eigenlijk best apart.
Politici maken beslissingen voor ons en zij hebben verreweg de meeste informatie over de diverse dossiers. Een politicus die iets niet kan uitleggen, begrijpt het dossier dus niet. Dat is kwalijk. De andere optie is natuurlijk dat iemand de boel niet uit wil leggen, omdat het niet aansluit bij het eigen verhaal en het geven van meer informatie over het onderwerp, de kijk van de achterban kan beïnvloeden.
Lees verderNu Sinterklaas ons land weer heeft verlaten maken we ons op voor de echte donkere dagen richting Kerst. De meesten van ons maken er een knusse boel van, gezellig samenzijn met gezin of familie, lekker eten, en de voor elkaar gekochte cadeautjes openmaken.
Voor het grootste deel van de Nederlanders heeft Kerstmis niets meer met religie te maken en toch is het voor velen van ons een tijd van bezinning. Een tijd waarin we denken over onze naasten en over mensen die wat verder weg van ons staan. We kijken naar onze eigen situatie en denken aan hen die wel wat extra hulp kunnen gebruiken.
Op diverse plekken in onze gemeente staan mensen in supermarkten boodschappen in te zamelen. Kom je erlangs, koop dan iets extra’s tijdens je ronde en geef het meteen af. Zij zorgen ervoor dat het op de juist plek terecht komt. Makkelijker kan het niet.
Zie je ze nergens en wil je toch bijdragen? Het kan ook anders, doneer bijvoorbeeld aan de Voedselbank Oss, Bon Appetit of aan Quiet, die mensen in armoede wat extra’s geven. Heb je kleding of speelgoed dat niet meer gebruikt wordt, denk dan eens aan Helpende Handen, ze accepteren ook donaties. En ook bij de Kledingbank Oss zijn ze hartstikke blij met kleding die jij zelf niet langer draagt.
De donkere dagen voor Kerst beleven we allemaal op onze eigen manier. En als we dichter bij de jaarwisseling komen, zijn er zelfs ideeën over goede voornemens voor het nieuwe jaar. Maar je hoeft natuurlijk niet te wachten. Diverse organisaties kunnen juist nu je hulp goed gebruiken. En als we allemaal ons steentje bijdragen, maken we in deze decembermaand, samen het verschil voor hartstikke veel Ossenaren. Dat is Oss, toch?
Deze column schreef ik voor lokale zender Dtv (ook op Facebook).
Met programma’s als “112 vandaag”, “De noodcentrale” en “Politie landelijke eenheid in actie” krijgen we de criminele en gewelddadige situaties elke week in overvloed voorgeschoteld. Tel daarbij op dat er nogal wat politici zijn die doen alsof de hemel elke dag naar beneden valt en je zou denken, dat het daarbuiten een soort van Sodom en Gomorra is.
Het tegendeel is waar: Nederland is veiliger dan 15 jaar geleden.
Lees verderZoutzuur is bijtend, veroorzaakt brandwonden en is gevaarlijk bij inademen. Ammoniak is nog erger: giftig bij inademing, gevaarlijk voor vissen en andere waterdieren, ontvlambaar, en veroorzaakt brandwonden. Toch zitten beiden gewoon in snoep!
Een stukje scheikunde: zoutzuur is een oplossing van waterstofchloride. Als je één deel ammoniak en één deel waterstofchloride samenvoegt, krijg je ammoniumchloride. Die stof kennen we ook wel onder de naam salmiak, één van de belangrijke ingrediënten van drop.
Lees verderEen tijdje geleden moest de Osse wethouder Van den Bergh erkennen dat de gemeente eigenlijk niets kan doen tegen leegstaande woningen. Er is woningnood, er staan woningen leeg en that’s it. Meer kan Oss niet doen.
Even een paar stappen terug. Politiek gaat over het verdelen van schaarste. In Nederland ligt op bepaalde delen van onze schaarse ruimte een “woonvergunning” of “bedrijfsvergunning”. Het woord “vergunning” is een afgeleide van “gunnen”, net zoals het woord “gunning”. Dat laatste woord gebruiken we bijvoorbeeld bij het toewijzen van een aanbesteding. We “gunnen” een aanbieder de opdracht, waarbij deze ook verplicht is te leveren. Bij een bouwvergunning is dat niet anders: een woning is om in te wonen. Je moet leveren, dat is het doel van de vergunning op de geclaimde schaarse ruimte.
Lees verderOp het eerste gezicht lijkt het opvallend dat de meeste voorstanders van een referendum, het vooral willen inzetten voor onderwerpen waar zij pertinent “tegen” zijn. Opvallend. Totdat je ziet hoe de campagne gevoerd wordt waarin je makkelijk voorbij kan gaan aan de inhoud. Dan is de roep om een referendum een stuk makkelijker te begrijpen.
Onze gekozen politici moeten vaak genoeg afwegen tussen belangen van individuen of groepen en het maatschappelijk belang, of maken beleid voor een uitvoeringsopdracht die nou eenmaal bij de gemeente ligt. Vaak gaan er maanden of jaren aan uitzoekwerk en overleggen aan een beslissing vooraf. Onderzoek wordt gedaan, argumenten gewogen, belangen worden beoordeeld en er wordt flink aan het voorstel geschaafd. En als het dan eindelijk bijna zo ver is, roepen mensen die het oneens zijn met het resultaat ineens om een referendum. Want dat zou dan het summum van democratie zijn.
We hebben inmiddels op landelijk niveau verschillende referenda gezien, inclusief het Brexit-referendum bij onze buren. We hebben hier, en daar, aan de andere kant van de plas, kunnen zien hoe dat gaat. Referenda blijken maar al te vaak de speelbal van populisten en tegendraadse figuren die het met de waarheid niet zo nauw nemen. Achter desinformatie aanlopen en het huidige bestuur een hak willen zetten is makkelijker dan je verdiepen en vervolgens een rationele afweging te maken. Ook in Oss zien we ze, mensen die desinformatie onder hun aanhang niet tegenspreken of zelfs actief verspreiden.
En als het resultaat van het referendum dan weer niet naar de oren van de tegenstemmers is, het raadgevende resultaat genegeerd wordt of een voorstel na wijzigingen alsnog wordt doorgevoerd, zijn de rapen helemaal gaar. Niks dan ellende.
Nee, het geloof in een referendum als idee voor een betere democratische beleving is wat mij betreft naïef. Doen we er niet beter aan om mensen veel meer te betrekken bij alle afwegingen en het volledige proces? Natuurlijk, dat kost inzet van alle partijen. Maar democratie is nou eenmaal hard werken en geen kwestie van achterover hangen en klagen. En soms blijven we het oneens. Ook dat is de realiteit.
Deze column schreef ik voor lokale tv zender Dtv.
ANALYSE – Aankomende januari zullen we ongetwijfeld weer horen voor hoeveel miljoenen er schade is aangericht en hoeveel mensen er gewond zijn geraakt tijdens deze vuurwerkperiode. Oogartsen en hulpverleners zullen opnieuw hun bezwaren uiten tegen de verkrijgbaarheid van consumentenvuurwerk. Huisdiereigenaren plaatsen berichten op Facebook over hun bange honden, katten en paarden. Elk jaar opnieuw.
Maar hoe erg is het nou werkelijk en wat heeft Nederland er voor over om deze traditie voort te zetten?
Lees verder