De president van de FIFA, Blatter is uiteindelijk toch afgetreden. Het heeft even geduurd, maar hij snapt het dan toch: zijn positie is onhoudbaar geworden. Hij speelde nog de vermoorde onschuld: ja, hij is dan wel de president, maar nee, hier wist hij toch echt echt echt niets van hoor. De topmannen om hem heen hebben zich verrijkt, maar Blatter zelf niet. Nee, echt niet. Maar aftreden is wel nodig…
Auteursarchief: MartijnTonies
Naheffing?
Alweer een naheffing vanuit fort Europa, deze keer gaat het om 200 miljoen Euro. Alsof je een emmer leeg gooit. Voor de vorm vraagt het CDA nog even om uitleg, ze weten ook wel dat ze er verder weinig aan kunnen doen.
Eind vorig jaar moest Nederland 643 miljoen betalen. We zijn niet het enige land dat een naheffing krijgt, ook Groot Brittanië kreeg de opdracht een flink bedrag over te maken: 2,12 miljard. Frankrijk daarentegen, kreeg 780 miljoen Euro terug.
Wat frapant is: Brussel kan onze minister geen cijfers geven voor die herberekeningen. We mogen wel betalen, maar controleren, ho maar.
Haatimams en blaat-goeroes
Recente uitnodigingen van bepaalde personen hebben nogal wat stof doen opwaaien.
Sjeik Abdullah Al Muslih wordt door sommigen een “haatimam” genoemd, blijkbaar vanwege een uitspraak over zelfmoordaanslagen, van ruim 10 jaar geleden. Hoe haatvol de man is of hij nog achter de uitspraak staat, is mij verder onbekend.
Deepak Chopra is een schrijver over “alternatieve geneeskunde”, waaronder homeopathie, diëten tegen kanker en zijn eigen idee dat je met je gedachten in staat bent het verouderingsproces te doen keren. Hij staat in ieder geval nog wel achter zijn ideeën. Lees verder
Fuck de koning?
De Osse wethouder Peters schrijft op zijn blog vaak over de waan van de dag, zo ook in zijn meest recente stuk “Fuck de koning!“. Over de vervolging van een activist door het OM, die voorafgaand zijn arrestatie “fuck de koning, fuck de koningin, fuck het koningshuis” heeft geroepen is op dit moment veel te doen.
Over “minder minder minder Marokkanen” moest het OM nogal nadenken, maar hier stond het per direct klaar met een boete. Dat het OM wel vaker selectief is, zal niemand zijn ontgaan. Vreemder vind ik het, dat Peters in zijn stuk de plank nog verder mis slaat dan het OM al doet, dat ben ik van hem niet gewend.
Vrijheid: om te herdenken en te delen
Al meer dan 20 jaar ben ik bij de officiële Osse dodenherdenking, samen met een enkele nog overlevende militair, geïnteresseerden en nabestaanden van willekeurige en niet-willekeurige slachtoffers.
Niet-willekeurige slachtoffers: geen gewone oorlogsdoden, nee, mensen die specifiek zijn uitgezocht om vermoord te worden vanwege hun geloof, hun afkomst, hun beroep. Mensen die van allerlei ellende de schuld kregen. Zomaar. Zonder onderbouwing. Zonder dat ze daaraan daadwerkelijk schuld hebben gehad: zondebokken.
Uitgemoorde gezinnen, ontwrichte families, een beschaamde gemeenschap, een gesloopte maatschappij, alles kapot en op z’n gat. De jaarlijkse herdenkingsboodschap is duidelijk: dit nooit meer.
De Republikein
Zie hem staan, fier overeind. Zie hem staan, gekapt en gepakt, klaar voor wat komen gaat. Zie hem staan, eventjes tussen het gewone volk. Zie hem staan, de Republikein.
Daar staat hij, soms in het zonnetje, meestal in de schaduw. Soms samen, meestal alleen. Zie hem staan, de Republikein.
Meestal zit hij binnen, te sputteren over een gebrek aan aandacht, over oranje, dat overheersende oranje. Waar je ook komt, waar je ook gaat, het is overal oranje.
Eéns per jaar treedt hij opvallend naar buiten, die Republikein. Eens per jaar is het vlammen, gooit de Republikein alle voorzichtigheid overboord en begeeft zich tussen het publiek, tussen de gewone mens: tussen de liefhebbers van oranje.
Het oranje let niet op hem, het oranje laat hem met rust. Oranje kijkt naar de eigen soort: naar ander oranje. De Republikein valt op, zo eens per jaar, tussen al dat oranje. De Republikein is trots, trots op zijn bord, trots op zijn republikein-zijn.
Hij mompelt wat, over genegeerd worden, over rood-wit-blauw, over dat het oranje weg moet. Daar, tussen al dat oranje, staat de Republikein, te zeggen dat het oranje weg moet. “Wegwezen met dat oranje!”, roept de Republikein, hij roept en roept, alleen staand, in de oranje woestijn. Hij roept, hij mompelt en is tevreden.
Uitkeringsfraudeurs? Keihard aanpakken!
Klinkt goed: straf, voor wie straf verdient. Dus ook uitkeringsfraudeurs. Wie steun “trekt”, wie zonder deze staats-steun niet kan leven, moet met de billen blood. En dus zijn er controles, verregaande controles. Mensen liggen maandenlang onder een vergrootglas.
Is dat erg?
Hoera! 400 dode asielzoekers!
Daar stond hij dan, ons bekende export product Wilders. In Dresden sprak hij een groep mensen toe die nieuwsgierig waren, die wilde weten wat Schreeuwwitje nu eigenlijk te vertellen had. Wilders verkondigde luid en duidelijk dat de joods-christelijke cultuur, onze cultuur, de beste was. Hoeveel joodse cultuur er in Duitsland nog over is, durf ik niet te zeggen.
Ik ken Dresden wel, met haar Altstadt (“oude stad”) en Neustadt (“nieuwe stad”), ben er een paar keer geweest. Er is niet zoveel Altstadt meer over: Dresden werd in de Tweede Wereld Oorlog ongenadig hard gebombardeerd met speciale brand-bommen terwijl ze op dat moment vol zat met vluchtelingen vanwege oorlogsgeweld. In 3 dagen kwamen er bijna 25.000 mensen om, vooral door verstikking omdat het vuur de zuurstof uit de omgeving weg zoog. Dresden weer opbouwen was zwaar, de tot monument gebombardeerde Onze-Lieve-Vrouwe-kerk is uiteindelijk in 2005 gerestaureerd.
De bombardementen werden uitgevoerd door “de goeien”, je weet wel, die van de beste cultuur.
148
Op dit moment zijn er drie dagen van nationale rouw in Kenia. Er zijn 148 doden, 148 jonge levens weggerukt tijdens een langzame, rustig uitgevoerde, bloedige aanslag. Aanvallers drongen een universiteit binnen, gewapend met automatische geweren en schoten daar op van alles en nog wat. Maar vooral op christenen. Ze gingen systematisch te werk: wie moslim is, mocht weg, de rest werd verzameld en genadeloos afgemaakt. Drie dagen van nationale rouw in Kenia, het verdriet, het verlies zal een stuk langer duren, ik wens de nabestaanden veel sterkte en wijsheid toe.
Na de Charlie Hebdo aanval liet de Paus weten dat wie provoceert, een reactie kan verwachten. Wat hebben deze honderd-acht-en-veertig studenten, die bezig waren iets van hun leven en van hun land te maken, gedaan om de aanvallers te “provoceren”?
Wereld autisme dag
Het is vandaag, 2 april, wereld autisme dag als speciale aandachtvrager voor de autismeweek. Zoals de website over de autismeweek zegt: leven in een wereld die je niet begrijpt. Ik ben geen expert op het gebied van autisme, zeker niet met betrekking tot de “extreme gevallen”, dit artikel is geschreven door gewoon zomaar iemand en kan op experts misschien wat naïef overkomen.
Gedurende de jaren bij Scouting heb ik wel ervaring opgedaan met allerlei verschillende vormen van autisme, autisme is wat dat betreft toch een container begrip voor een verzameling aan diagnoses. Eén ding hebben autisten gemeen: ze maken de wereld niet mee zoals niet-autisten dat doen.
