Ik heb afgelopen vrijdag flink gevloekt, met tranen in de ogen het nieuws in Parijs gevolgd en me alvast voorbereid op de voorspelbare reacties.
En jawel, ze kwamen hoor…
Lees verder
Auteursarchief: MartijnTonies
Het gelijk van Wilders
Het hoge woord is er uit, het Openbaar Ministerie (OM) gaat Geert Wilders vervolgen voor discriminatie vanwege zijn uitspraken dat hij wel eventjes minder Marokkanen zou gaan regelen in Den Haag. En ondanks dat advocaat Gerard Spong al mijmert over een taakstraf in een moskee, zullen we nog heel wat water naar de zee zien stromen voordat het zover is. Over één ding durf ik wel zeker te zijn: Geert Wilders krijgt gelijk.
Een pluim voor niets speciaals
Dat zou toch apart zijn, dat je tegen een 12-jarige jongen zegt “helemaal alleen naar de toilet geweest? Goed man!”. Of tegen een collega “naar het werk zonder ongelukken? Dat wordt trakteren!”. Toegegeven, misschien heb je wel een collega waarbij dat speciaal is, zou zomaar kunnen, maar daar gaat het nu niet om.
Ik ben een bezorgde burger
Wanneer 1-op-de-4 werknemers tijdens hun werk te maken krijgt met aggressie, ben ik een bezorgde burger.
Wanneer werkgevers worden opgebeld, lastig gevallen of kapotgeschreven omdat iemand een andere mening dan de jouwe heeft, ben ik een bezorgde burger.
Wanneer nuance garant staat voor laster van opiniemakers en columnisten, ben ik een bezorgde burger.
Bloedbroeders
Ja, ik ben een buitenstaander, draag directe pijn noch verantwoordelijkheid, en misschien oordeel ik veel te makkelijk, het zou zomaar kunnen.
Maar dit verdient de aandacht.
Wijsneuscorrecties
Wie het nieuws volgt, ziet in ons kikkerlandje inderdaad een asiel-crisis: de manier hoe lokale en landelijke politici met de kwestie om gaan is schokkend te noemen. Ik zie politici die dingen willen die al kunnen, politici die dingen roepen die niet bestaan en politici die dingen roepen die nergens op slaan.
Een bord vol angst
We zijn bang: bang voor inbraken, bang voor onze bankrekening, bang voor asielzoekers, bang voor moslims, bang voor strepen in de lucht, bang voor IS. Heel erg bang. Bang voor van alles.
Het dagelijkse nieuws loopt over van beelden vol ellende en dat brengt de angst heel erg dichtbij: rechtstreeks de huiskamer in. Angst verkoopt. Lees verder
Boycot
FC Groningen maakte een mooi gebaar: ze gaven een aantal mensen de gelegenheid om gratis een voetbal wedstrijd bij te wonen! Doen ze wel vaker, stukje maatschappelijke betrokkenheid naar mensen die geen kaartje kunnen betalen, maar wel voetballiefhebber zijn. Dit keer waren het asielzoekers. Reacties met “ik ga niet, ik koop geen kaartje meer!” waren niet uit de lucht. Een boycot.
Hoop op hulp
Het is hartverwarmend om de vele Nederlanders te zien die richting gemeentehuizen gaan en pleiten voor betere zorg voor ouderen, slaapplekken voor daklozen en een fatsoenlijke doorstroming op de (sociale) huurwoning-markt.
Ik sta er achter, schouder aan schouder, solidair met hulpbehoevenden. Er is genoeg geld in Nederland, het gaat vooral mis bij de verdeling ervan en dat is al jaren zo. Wat mij dan wel verbaast, is dat deze mensen niet stemmen op een politieke partij die hier ook achter staat, maar vooral op partijen die de afbraak in de hand werken.
Maar dan komt de aap uit de mouw: er wordt eigenlijk niet gekeken naar welke partijen voor de bovengenoemde zaken zijn, nee, de mensen zijn vooral tegen opvang van asielzoekers, die ze stuk voor stuk “gelukszoekers” noemen. Eerst moeten alle problemen in Nederland opgelost worden en pas daarna mogen we anderen helpen. Solidariteit tot aan de grens, of liever nog, de gemeentegrens. En daar is men dan nog trots op ook…
Noodopvang voor 300 asielzoekers? In Oss kan het!
Met het bericht over een noodopvang voor 300 asielzoekers is het voor de Ossenaren even slikken. Is dat wel verstandig? Is het niet beter dat zo’n noodopvang ergens in de polder ligt? Of is het juist heel normaal? Dat mensen zich hierom zorgen maken begrijp ik wel, dat mensen zich storen aan de snelheid waarmee dit besluit genomen is, begrijp ik eveneens. Sommige negatieve reacties op internet spreken boekdelen, maar gelukkig zijn er ook hele andere geluiden. Ikzelf heb er een positieve kijk op.