Dat zou toch apart zijn, dat je tegen een 12-jarige jongen zegt “helemaal alleen naar de toilet geweest? Goed man!”. Of tegen een collega “naar het werk zonder ongelukken? Dat wordt trakteren!”. Toegegeven, misschien heb je wel een collega waarbij dat speciaal is, zou zomaar kunnen, maar daar gaat het nu niet om.
Ik ben een bezorgde burger
Wanneer 1-op-de-4 werknemers tijdens hun werk te maken krijgt met aggressie, ben ik een bezorgde burger.
Wanneer werkgevers worden opgebeld, lastig gevallen of kapotgeschreven omdat iemand een andere mening dan de jouwe heeft, ben ik een bezorgde burger.
Wanneer nuance garant staat voor laster van opiniemakers en columnisten, ben ik een bezorgde burger.
Bloedbroeders
Ja, ik ben een buitenstaander, draag directe pijn noch verantwoordelijkheid, en misschien oordeel ik veel te makkelijk, het zou zomaar kunnen.
Maar dit verdient de aandacht.
Wijsneuscorrecties
Wie het nieuws volgt, ziet in ons kikkerlandje inderdaad een asiel-crisis: de manier hoe lokale en landelijke politici met de kwestie om gaan is schokkend te noemen. Ik zie politici die dingen willen die al kunnen, politici die dingen roepen die niet bestaan en politici die dingen roepen die nergens op slaan.
Een bord vol angst
We zijn bang: bang voor inbraken, bang voor onze bankrekening, bang voor asielzoekers, bang voor moslims, bang voor strepen in de lucht, bang voor IS. Heel erg bang. Bang voor van alles.
Het dagelijkse nieuws loopt over van beelden vol ellende en dat brengt de angst heel erg dichtbij: rechtstreeks de huiskamer in. Angst verkoopt. Lees verder
Boycot
FC Groningen maakte een mooi gebaar: ze gaven een aantal mensen de gelegenheid om gratis een voetbal wedstrijd bij te wonen! Doen ze wel vaker, stukje maatschappelijke betrokkenheid naar mensen die geen kaartje kunnen betalen, maar wel voetballiefhebber zijn. Dit keer waren het asielzoekers. Reacties met “ik ga niet, ik koop geen kaartje meer!” waren niet uit de lucht. Een boycot.
Hoop op hulp
Het is hartverwarmend om de vele Nederlanders te zien die richting gemeentehuizen gaan en pleiten voor betere zorg voor ouderen, slaapplekken voor daklozen en een fatsoenlijke doorstroming op de (sociale) huurwoning-markt.
Ik sta er achter, schouder aan schouder, solidair met hulpbehoevenden. Er is genoeg geld in Nederland, het gaat vooral mis bij de verdeling ervan en dat is al jaren zo. Wat mij dan wel verbaast, is dat deze mensen niet stemmen op een politieke partij die hier ook achter staat, maar vooral op partijen die de afbraak in de hand werken.
Maar dan komt de aap uit de mouw: er wordt eigenlijk niet gekeken naar welke partijen voor de bovengenoemde zaken zijn, nee, de mensen zijn vooral tegen opvang van asielzoekers, die ze stuk voor stuk “gelukszoekers” noemen. Eerst moeten alle problemen in Nederland opgelost worden en pas daarna mogen we anderen helpen. Solidariteit tot aan de grens, of liever nog, de gemeentegrens. En daar is men dan nog trots op ook…
Noodopvang voor 300 asielzoekers? In Oss kan het!
Met het bericht over een noodopvang voor 300 asielzoekers is het voor de Ossenaren even slikken. Is dat wel verstandig? Is het niet beter dat zo’n noodopvang ergens in de polder ligt? Of is het juist heel normaal? Dat mensen zich hierom zorgen maken begrijp ik wel, dat mensen zich storen aan de snelheid waarmee dit besluit genomen is, begrijp ik eveneens. Sommige negatieve reacties op internet spreken boekdelen, maar gelukkig zijn er ook hele andere geluiden. Ikzelf heb er een positieve kijk op.
Nee, geen vluchteling in huis
Ik neem geen asielzoeker in huis, vang geen weeskind op.
Gevlucht voor honger, gevlucht voor geweld, gevlucht voor oorlog. Een barre tocht, op weg naar een land waar je de taal niet spreekt, niemand kent. Tijdelijk onderdak, een uitzichtloze situatie. De hoop op een beter leven, op een veilig bestaan. Iedereen heeft inmiddels de vele foto’s gezien, iedereen weet hoe schrijnend de kwestie is.
Wie bij de Nederlandse grens aanklopt, heeft het recht om asiel aan te vragen: elke aanvraag dient in behandeling te worden genomen. De verlengde asielprocedure kan al snel 6 maanden tot een jaar duren en in de tussentijd moeten deze mensen natuurlijk wel ergens verblijven.
In het beste geval heeft een vluchteling zijn papieren en spaargeld nog beschikbaar, in het slechtste geval gaat het om iemand met trauma, zonder middelen, verloren ouders. Om nog maar te zwijgen over de afgelegde reis: Europa zit zo dicht, dat in Nederland aankomen via de normale weg vanuit veel landen onmogelijk is gemaakt en deze mensen zijn overgeleverd aan smokkelaars.
Wie nuanceert is af
Zwarte Piet, islam, vluchtelingen, terreur. Ons kleine landje staat bol van de pittige discussies. Op tv, tijdens een feestje, op de sociale media, met een blog of in de Tweede Kamer. Ik ben altijd wel in voor een discussie, heb over veel dingen een mening en ik zeg het eerlijk: ik twijfel over alles. Zonder twijfel geen verbetering.
Hoe anders gaat het in het huidige “maatschappelijke debat”.