Er zijn mensen die zich voortdurend op de borst kloppen met wat ze hebben bereikt. Ze hebben de kansen die zich voor deden met beide handen aangegrepen, hebben hard gewerkt en plukken daar de vruchten van. Iedereen kan het: hard werken en je wordt beloond. Succes is een keuze.
Goed man. Echt, knap hoor. En nonsens, dat ook. Complete nonsens.
De president van de FIFA, Blatter is uiteindelijk toch afgetreden. Het heeft even geduurd, maar hij snapt het dan toch: zijn positie is onhoudbaar geworden. Hij speelde nog de vermoorde onschuld: ja, hij is dan wel de president, maar nee, hier wist hij toch echt echt echt niets van hoor. De topmannen om hem heen hebben zich verrijkt, maar Blatter zelf niet. Nee, echt niet. Maar aftreden is wel nodig…
Recente uitnodigingen van bepaalde personen hebben nogal wat stof doen opwaaien.
Sjeik Abdullah Al Muslih wordt door sommigen een “haatimam” genoemd, blijkbaar vanwege een uitspraak over zelfmoordaanslagen, van ruim 10 jaar geleden. Hoe haatvol de man is of hij nog achter de uitspraak staat, is mij verder onbekend.
Deepak Chopra is een schrijver over “alternatieve geneeskunde”, waaronder homeopathie, diëten tegen kanker en zijn eigen idee dat je met je gedachten in staat bent het verouderingsproces te doen keren. Hij staat in ieder geval nog wel achter zijn ideeën. Lees verder
De Osse wethouder Peters schrijft op zijn blog vaak over de waan van de dag, zo ook in zijn meest recente stuk “Fuck de koning!“. Over de vervolging van een activist door het OM, die voorafgaand zijn arrestatie “fuck de koning, fuck de koningin, fuck het koningshuis” heeft geroepen is op dit moment veel te doen.
Over “minder minder minder Marokkanen” moest het OM nogal nadenken, maar hier stond het per direct klaar met een boete. Dat het OM wel vaker selectief is, zal niemand zijn ontgaan. Vreemder vind ik het, dat Peters in zijn stuk de plank nog verder mis slaat dan het OM al doet, dat ben ik van hem niet gewend.
Al meer dan 20 jaar ben ik bij de officiële Osse dodenherdenking, samen met een enkele nog overlevende militair, geïnteresseerden en nabestaanden van willekeurige en niet-willekeurige slachtoffers.
Niet-willekeurige slachtoffers: geen gewone oorlogsdoden, nee, mensen die specifiek zijn uitgezocht om vermoord te worden vanwege hun geloof, hun afkomst, hun beroep. Mensen die van allerlei ellende de schuld kregen. Zomaar. Zonder onderbouwing. Zonder dat ze daaraan daadwerkelijk schuld hebben gehad: zondebokken.
Uitgemoorde gezinnen, ontwrichte families, een beschaamde gemeenschap, een gesloopte maatschappij, alles kapot en op z’n gat. De jaarlijkse herdenkingsboodschap is duidelijk: dit nooit meer.
Klinkt goed: straf, voor wie straf verdient. Dus ook uitkeringsfraudeurs. Wie steun “trekt”, wie zonder deze staats-steun niet kan leven, moet met de billen blood. En dus zijn er controles, verregaande controles. Mensen liggen maandenlang onder een vergrootglas.
Is dat erg?
Daar stond hij dan, ons bekende export product Wilders. In Dresden sprak hij een groep mensen toe die nieuwsgierig waren, die wilde weten wat Schreeuwwitje nu eigenlijk te vertellen had. Wilders verkondigde luid en duidelijk dat de joods-christelijke cultuur, onze cultuur, de beste was. Hoeveel joodse cultuur er in Duitsland nog over is, durf ik niet te zeggen.
Ik ken Dresden wel, met haar Altstadt (“oude stad”) en Neustadt (“nieuwe stad”), ben er een paar keer geweest. Er is niet zoveel Altstadt meer over: Dresden werd in de Tweede Wereld Oorlog ongenadig hard gebombardeerd met speciale brand-bommen terwijl ze op dat moment vol zat met vluchtelingen vanwege oorlogsgeweld. In 3 dagen kwamen er bijna 25.000 mensen om, vooral door verstikking omdat het vuur de zuurstof uit de omgeving weg zoog. Dresden weer opbouwen was zwaar, de tot monument gebombardeerde Onze-Lieve-Vrouwe-kerk is uiteindelijk in 2005 gerestaureerd.
De bombardementen werden uitgevoerd door “de goeien”, je weet wel, die van de beste cultuur.
Op dit moment zijn er drie dagen van nationale rouw in Kenia. Er zijn 148 doden, 148 jonge levens weggerukt tijdens een langzame, rustig uitgevoerde, bloedige aanslag. Aanvallers drongen een universiteit binnen, gewapend met automatische geweren en schoten daar op van alles en nog wat. Maar vooral op christenen. Ze gingen systematisch te werk: wie moslim is, mocht weg, de rest werd verzameld en genadeloos afgemaakt. Drie dagen van nationale rouw in Kenia, het verdriet, het verlies zal een stuk langer duren, ik wens de nabestaanden veel sterkte en wijsheid toe.
Na de Charlie Hebdo aanval liet de Paus weten dat wie provoceert, een reactie kan verwachten. Wat hebben deze honderd-acht-en-veertig studenten, die bezig waren iets van hun leven en van hun land te maken, gedaan om de aanvallers te “provoceren”?
Het is vandaag, 2 april, wereld autisme dag als speciale aandachtvrager voor de autismeweek. Zoals de website over de autismeweek zegt: leven in een wereld die je niet begrijpt. Ik ben geen expert op het gebied van autisme, zeker niet met betrekking tot de “extreme gevallen”, dit artikel is geschreven door gewoon zomaar iemand en kan op experts misschien wat naïef overkomen.
Gedurende de jaren bij Scouting heb ik wel ervaring opgedaan met allerlei verschillende vormen van autisme, autisme is wat dat betreft toch een container begrip voor een verzameling aan diagnoses. Eén ding hebben autisten gemeen: ze maken de wereld niet mee zoals niet-autisten dat doen.
Vanaf vandaag mag je in de staat Indiana in de Verenigde Staten wettelijk mensen weigeren als dat tegen je “religieuze gevoelens” in gaat. Lees: homo’s weigeren. Of moslims. Of, ja, van alles wat je maar kan verklaren met je religieuze gevoelens, maar in ieder geval homo’s, want die zijn van de verkeerde kant.